جامعه شناسی خانواده
هرگاه سخن از خانه و خانواده میشود، تصویری در ذهن من نقش میبندد. تصویری که تقریباً همیشه ثابت است و تغییر چندانی نمیکند. اتاقی با دیوارهای آبی کم رنگ و درهایی با پنجرههای مشبک و پردههای نقشدار که در وسط در، تنها آن قسمت که شیشه دارد نصب شده است و البته معمولاً کنار زده میشود.
در میان اتاق کرسی است با لحافی پر از گلهای زیبای صورتی و بنفش. همه اعضای خانواده زیر آن لم دادهاند به جز دختر، که پهلوی بساط سماور کنار اتاق نشسته و در حال ریختن چای در استکان کمر باریک لبه طلایی است. روی کرسی کاسهی چینی گل سرخی است پر از انجیر، پرهلو و توت خشک. پسر بزرگ مدام دستهای خشک شده و سرما زدهاش را به هم میساید تا شاید از گزش ناشی از سرما بکاهد. پسر کوچک از ورای شیشههای بخار گرفته اتاق، به حوضی که آبش سبز است و درخت خرمالوی کنارش، خیره شده است.
مادر از باقی ماندههای کامواهای رنگارنگ شال گردنی میبافد. اما گوشش با پدر است. این را میتوان از لبخند ناشی از حظ و لذتش فهمید. پدر دارد بلند بلند شاهنامه میخواند. قصه به عروسی سیاوش و فرنگیس رسیده است:
« … زمین را ببوسید گلشهر و گفت
کــه خورشــید را گشت ناهیــد جفت
و زآن روی پیــران و افراسـیاب
ز بهــــر سیـاوش همه پرشتـاب
بدادند دختـــر به آیین خــویش
چنان چون بود در خور دین خویش …»
نمی دانم این تصویر کی و چگونه در ذهن من راه یافته است. مسلم است که این روزها مشابه چنین تصویری حداقل در جامعه شهری نمیتوان یافت...
در میان اتاق کرسی است با لحافی پر از گلهای زیبای صورتی و بنفش. همه اعضای خانواده زیر آن لم دادهاند به جز دختر، که پهلوی بساط سماور کنار اتاق نشسته و در حال ریختن چای در استکان کمر باریک لبه طلایی است. روی کرسی کاسهی چینی گل سرخی است پر از انجیر، پرهلو و توت خشک. پسر بزرگ مدام دستهای خشک شده و سرما زدهاش را به هم میساید تا شاید از گزش ناشی از سرما بکاهد. پسر کوچک از ورای شیشههای بخار گرفته اتاق، به حوضی که آبش سبز است و درخت خرمالوی کنارش، خیره شده است.
« … زمین را ببوسید گلشهر و گفت
کــه خورشــید را گشت ناهیــد جفت
و زآن روی پیــران و افراسـیاب
ز بهــــر سیـاوش همه پرشتـاب
بدادند دختـــر به آیین خــویش
چنان چون بود در خور دین خویش …»
نمی دانم این تصویر کی و چگونه در ذهن من راه یافته است. مسلم است که این روزها مشابه چنین تصویری حداقل در جامعه شهری نمیتوان یافت...
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۹/۲۸ ساعت 15:57 توسط میلاد خدایی
|
فرا رسیدن ۱۶ آذر روز دانشجو بر تمام روشنفکران و دانشجویان گرامی باد 
توجه 
کمیته نشریه انجمن علمی جامعه شناسی از کلیه علاقمندان دعوت بعمل می آورد
